ظریف در «آقای سفیر» برای پرونده هسته‌ای ایران چه نوشت؟


محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان و نماینده اسبق ایران در سازمان ملل متحد در کتاب «آقای سفیر» به بیان خاطرات و دیدگاه های خود در خصوص سیاست خارجی ایران می پردازد.

به گزارش پریان  این کتاب خاطرات و دیدگاه های ظریف قبل از دوران تصدی وزارت امور خارجه را به رشته تحریر درآورده است. ظریف در بخشی از این کتاب به بررسی موضوعات هسته ای کشور می پردازد و مشکل آمریکا با پرونده هسته ای ایران را واکاوی می کند که در زیر می خوانید:

مشکل آمریکا با برنامه هسته ای ایران «ریشه‌ای» است

ظریف در بخشی از این کتاب در پاسخ به سئوالی مبنی بر چرایی مخالفت غرب به ویژه آمریکا با برنامه هسته ای ایران می گوید: بحران هسته ای ایران ناشی از چند عامل بود. عامل اول برخورد ریشه ای آمریکا و اسرائیل با ایران است که به دنبال پیدا کردن بهانه برای اعمال فشار بر جمهوری اسلامی بوده و هستند. 

وی ادامه می دهد: این مشکل ارتباطی با بحث هسته ای ندارد، برای آمریکا یک نگرانی عمومی از رفتار جمهوری اسلامی ایران مطرح است. نگرانی از این که یک نظام با دیدگاهی جدید در دنیا مطرح می شود و برای خودش رسالت جهانی نیز قائل است و خود را به ابعاد کوچک تر، محدود نمی کند.

نماینده اسبق ایران در سازمان ملل متحد اظهارداشت: این تنها یک بخش مشکل آمریکا با ایران است، بخش دیگر آن در واقع یک شکست روحی و روانی یا یک عقده روانی و تاریخی است که پس از گرفتن سفارت آمریکا در تهران شروع شد و این در اذهان آمریکایی ها به صورت عمومی به عنوان یک تحقیر تاریخی باقی مانده است. بنابراین مشکل آمریکا با ایران در همین است و به صورت مستقیم، ارتباطی به بحث هسته ای پیدا نمی کند. 

فشار بین المللی بر ایران به واسطه برنامه هسته ای

ظریف می گوید: به نظر من یکی از ریشه های اساسی مشکل هسته ای این بود که آمریکا و اسرائیل در بحث هسته ای، زمینه مناسبی را برای شکل دهی فشار بین المللی علیه ایران پیدا کردند، بدون اینکه الزاماً مشکلشان در حوزه هسته ای باشد، یعنی اگر مشکل آمریکا صرفا در حوزه هسته ای می بود، احتمال حل موضوع هسته ای خیلی بیشتر می شد، این یکی از ریشه های قضیه است. 

هدف آمریکا تبدیل کردن ایران به تهدید امنیتی بین المللی بود

نماینده سابق ایران در سازمان ملل متحد گفت: هدف آمریکا از ابتدای انقلاب اسلامی تبدیل ایران به یک تهدید امنیتی بین المللی بود. اصولا هدف سلطه این است که دشمنان خود را به عنوان دشمنان همه معرفی کند. لذا آمریکا پس از انقلاب اسلامی ایران، لااقل سه بار تلاش کرد که ایران را به شورای امنیت ببرد و تحریم بین المللی علیه آن اعمال کند.

وی خاطرنشان می کند: به نظر من هدف آمریکا صرفا برای تحریم یا فشار بر ایران نیست، بلکه آمریکا می خواهد ایران را به یک تهدید امنیتی بین المللی تبدیل کند و بر اساس این آمریکا مرحله به مرحله پیش رفته است. مشکل عدم درک این واقعیت بود که برخی فکر می کردند شورای امنیت و تحریم ها بلوف است و اینها هیچ کدام به واقعیت نمی پیوندند.